اینجا در گوشهای از اردوگاه، هر کتاب و هر تصویر، روایتی از یک عهد است؛ عهدی با «کاروانی که بدرقهاش راهِ خدا بود». ما اینجا، میانِ عطرِ کاغذها و سایهروشنِ یادِ آن یاران، مشقِ “بودن” میکنیم. نه بودنی ساده، که قدم زدن در مسیری که با نگاهِ امام و رهبر، روشن مانده است.
این قاب، نه فقط یک چیدمان، که دعوتنامهای است برایِ آنان که همسفرِ این قافلهاند؛ جایی برایِ دیدنِ حقیقت، با «چشمِ دل».

